Bazen İnsan -67

insan arzuları doyurulmadığı müddetçe bu benzer arzularının başkaları tarafından kolaylıkla doyurulduğunu gördüğü anda bunları yapabilen özneye bir hayranlık duyandır bazen, hatta bu hayranlığı kendi öylesi benzer, yaklaşık yahut fazlası bir doyuma ulaşamadığı sürece ifa edene nefrete dönüşebilendir de. Ayrıca temelinde zayıflık, yetersizlik ve kıskançlık olan bu duygulanımların kabulüne zorlukla da olsa yanaşmayandır da insan, yanaşmadıkça nefreti onu amansız bir amok koşucusuna döndüren. Üstelik çoğu zaman bu haleti ruhiye içinde çevresini oradan, yani rekabet yahut düşmanlıkla, algıladığından sözgelimi hayvanlara örneğin kedilere tavırları ve doyumları üzerinden türlü aşağı çekici yakıştırmalarda bulunandır, çün bu tür canlılar onun ta aynası, birebir yansımasıdır da ondan. Yanisi vurulan her etiket, dile gelen her yargı kendi kendisine dedikleri olandır aslında insan.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s